Düşün Artık Yakamdan Şiiri - Emir Ergin Koç

KENDİ TARAFIMDA DURUYORUM
Bir Emir Ergin Koç Kaleminden

⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂

Bir Emir Ergin Koç Kaleminden

⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂

Hayatı, herkese aynı aynadan bakarak öğrendim ben;
Kiminin yüzünde insanlık, kiminin gözünde hesap gördüm.
Aynı ekmeği bölüştüğüm nice insanın,
Bir gün menfaati uğruna kardeşliğini sattığını gördüm.

Ben doğruluğu sırtıma yük edip yıllarca yürüdüm,
Onlar çıkarlarına göre renk değiştirdi, ben sustum.
Meğer insanın en ağır yenilgisi düşmanından yara almak değilmiş;
Kendi kalbinin temizliğini herkesin yüreğinde aramakmış.

Düşün artık yakamdan düşün!

⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂

Nice sofrada dilimi yuttum, kavga büyümesin diye,
İçimde yangınlar sakladım, kimsenin evi yanmasın diye.
Adım kirletildi, sustum; iftiralar büyüdü, sabrettim,
Ben incinsem de kimsenin kalbine yara açmamaya direndim.

Siz merhameti zayıflık, sabrı korkaklık sandınız,
Benim suskunluğumu kendi zaferiniz saydınız.
Oysa ben kendimle savaşırken siz saf değiştirdiniz,
Girdiğiniz her kabın şeklini alıp insanlığınızdan vazgeçtiniz.

Düşün artık yakamdan düşün!

⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂

Bir zamanlar adımı duyunca yüzü gülenler vardı,
Şimdi arkamdan konuşurken sesini yükseltenler var.
Yürüyemediğiniz yolları küçümseyip çamur attınız,
Oysa ben o yolları tırnaklarımla kazıyarak aştım.

Kaç gece kendi enkazımın altında nefessiz kaldım,
Kaç sabah kırık dökük yanlarımla yeniden ayağa kalktım.
Siz beni bitti sandınız, oysa yanıldınız;
Ben her yıkılışımda kendimi yeniden inşa ettim.

Düşün artık yakamdan düşün!

⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂

Şimdi alnımdaki çizgilere bakıp da hüküm vermeyin,
Hangi gecenin karanlığında boğulduğumu bilemezsiniz.
Suskunluğumdan kendinize zafer hikâyesi çıkarmayın,
Belki de sizin gücünüzden değil, benim yorgunluğumdandır.

Her iftiraya cevap verecek kadar değersiz değil zamanım,
Her yanlış anlayana kendimi anlatmak değil artık imtihanım.
Beni tanımak istemeyene hakikatimi anlatmam,
Ben artık kimseye kendimi ispatlamak zorunda değilim.

Düşün artık yakamdan düşün!

⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂

Artık eski adam değilim; içimde yaralı bir çocuk var,
Ama kaybettiği oyuncakların peşinden koşacak hâli yok.
Kimsenin alkışına göre büyümeyecek bundan böyle,
Kimsenin hoşnutluğu uğruna eğilmeyecek başım.

Ben kimsenin düşüşüne sevinmedim, yükselişinde eğilmedim,
Kırıldım ama insanlığımdan bir zerre eksiltmedim.
Sizin kötülüğünüz yüzünden iyilikten utanacak değilim,
Yalnız bundan böyle herkesi yüreğime buyur edecek değilim.

Düşün artık yakamdan düşün!

⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂

Varsın eksik olsun sofram, dar olsun imkânım,
Yeter ki kimsenin elinde esir kalmasın yarınım.
Sizin terk ettiğiniz yerde kendimi buldum,
Kaybettiklerimin ardından değil, kendi yolumda durdum.

Ne sizinle bir hesabım var ne de peşinizden gelecek hâlim,
Ben ateşten geçtim, külümden doğruldu yeniden bedenim.
Siz kazandığınızı sanın, bırakın öyle kalsın;
Ben kendimi kaybetmedim ya, gerisi varsın eksik kalsın.

Düşün artık yakamdan düşün!

⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂

Ve son sözüm şudur:

Ben hayatla savaşmaktan yorulmadım,
İnsanlara kendimi anlatmaktan yoruldum.
Çok şey kaybettim ama kendime ihanet etmedim,
Herkesi kaybetmek pahasına kendi tarafımda durmayı öğrendim.

Çünkü insanın en büyük zaferi herkesi yenmek değil,
Bunca kötülüğün içinde kendinden vazgeçmemektir.

Düşün artık yakamdan düşün!

Kendi tarafında duran adamı, dünyanın hiçbir kalabalığı yenemez!

⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂⁂

Söz: Emir Ergin Koç