16/04/2002 Ordu/Ünye
Bugüne dek öğrendiklerim, ehemmiyetini kenara koydu
Sanki hiçbir şey bilmeyen gibi, tanıttım kendimi aynaya
Kıçımı tokatlayıp nefes verip, vicdanını kenara koydu
Emeklerken ben düşünce kaldırmadı, yerimdeyim hala
En mühim an mıydı, parmaklarım tutunmaya yer arar
Yıkılmak istiyordum yıkılmamam elzemdi, dizlerim…
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta