Kenan Çarboğa Şiirleri - Şair Kenan Çarboğa

Altüst olmuş dört yanımız
Köprü, yoldan aşağıda!
Türkü söyler yananımız
Duman, külden aşağıda!

Dilsiz hatip, ahraz ozan

El uykuda ben uyanık
İlham hep kapımı döver
Anladım ki yalnız, yanık
Şiir sessizliği sever

Birkaç satır, birkaç hece

Sınırlar çizdik durmadan
Çiçekleri bahçelere hapsettik,
Balıkları akvaryuma.
Ahlâkı camilere kilitledik,
Kuzuları ağıllara,
Kitapları raflara…

Bende gayrı "ben" olmaz
Ben ki sana "bende"yim
Vazgeçtim benliğimden
Nasıl bana “Ben!” deyim?
Tek adresim sensin, sen
Diyemem ki “Bendeyim!”

Yârim
Sensin
Yarım
Sensin

Berat

Gel karşıma gel otur
Sana sözüm var gardaş
Bir türküyle al götür
Sar bağrına sar gardaş

Odur erler yuvası

Peygamberin torunu,
İzi Somuncu Baba
Aydınlatır yarını,
Bizi Somuncu Baba

“Somun, müminler, somun! ”

Elimizi semaya kaldırıp dua kıldık
Hâlimizi Halik’e bildirip dua kıldık
Nefsimizi ölmeden öldürüp dua kıldık
Kör şeytan ardımızdan ürür ise ürüsün
Korusun Tanrı Türk’ü, Tanrı Türk’ü korusun!

Aygır, beygir nal beklerken
Teke, toklu, tayı demem
İt kapıda yal beklerken
Yalı yesin ayı demem

Ar ederim seslemeye

Erzurumlu Âşık Firkati’ye…

Ey yüreğim ağyar gelip yâr mülkünde yer tutmuş
Yâr dediğin sevdiğine yakın ola, yarana
Deli gönül her acıyı, her darbeyi unutmuş
Yâr denir mi hançer ile yâr bağrını yarana