Kemlik Ve Memlük Şiiri - Engin Topkan

I.
Özünden özüne sinen imandır,
İns insine kadir, kadim devrandır.
Aynaya bakanlar aksini görür,
Sanal şu alemin boyası talandır.

II.
Kimi dert ortağı, sadık bir sırdaş,
Kimi cellat kalleş, kesilir o baş.
İns insine yurtken, kurt olur kardaş,
Aynı kuyu içre atılır bu taş.

III.
Zulmün kırbacıyla teni dağlarlar,
Bir yanda gülerken bir yandan ağlarlar.
Çamurdan var olan kirli çağlarda,
Mazlumun ahıyla göğü bağlarlar.

IV.
Kemik rüzgârıyla savrulur beden,
Bilinmez patika gelen ve giden.
Hançeri sırtında taşırken beden,
Utanır gölgesi cana kasteden.

V.
Sadakat dediğin kıldan incedir,
İhanet hançeri göğüste pençedir.
Söz verip dönenler şu yeryüzünde,
Bilmez mi ki ömür kaç harf hecedir?

VI.
Et tırnaktan kopar, akıl sarsılır,
Vicdan sarayları tek tek kısılır.
Gözlemim odur ki yeryüzü pazar,
Orda saf yürekler ucuz tartılır.

VII.
Nefes bir emanet, göğüste kafes,
Saatler tükenir, kesilir nefes.
Toprak bütünüyle yutar bu teni,
Boşlukta yok olur o tizden gelen ses.

VIII.
Söndür ışıkları, pazar dağılsın,
İnsan dedikleri kandan sağılsın.
Balçıkla var olan, toprağa dönsün,
Bırakın bu hesap mahşere kalsın.

ENGİN TOPKAN (13.08.2026)

Engin Topkan
Kayıt Tarihi : 13.08.2026 11:44:00