Kemal Doğanay Şiirleri - Şair Kemal Doğanay

Kanatları karalı
Yürekleri yaralı
Gökyüzünde sıralı,
Uçup giden Turnalar!

Bu diyarda durmayın

Bahar geçti güze döndü,
Turnalarda gitti burdan.
Yaktığımız ocak söndü,
Turnalarda gitti burdan.

Dağların başından turnalar geçti,
Bu kış buralarda durası değil.
Çobanlar yayladan suları içti,
Turnanın yuvası burası değil.

Sonbahar yaylada çiçekler solmuş

Alçaklardan uçma seni vururlar,
Turnam buraların havası başka.
Yediğin kurşunu senden sorurlar,
Turnam buraların havası başka.

Zalim felek bize çengeli attı

Tut ki,
Bütün şiirler bitti
Bütün şairler gitti.
Geriye kim kaldı?

Mum kokulu kadınların
Gül kokulu ellerinden,
Tutmak istesem yeridir

Kars'tan, Ardahan'dan, Dumlupınar'dan
Dağlar geçit vermez çok yağan kardan
Bu gün mektup aldım gül yüzlü yardan,
Tut şu ellerimden bayram edelim.

Yıldızları saydım sabah olmadı

Alın bu yüreği alın ne olur,
Götürün gurbete bırakın kalsın!
Tutun ellerimden tutun ne olur,
Götürün sılaya gurbeti ansın!

Söyleyin anneme burda yalnızım!

Uyan oğlum kızım uyan kardeşim,
Ülkemde taşların yeri bir başka.
Uyan anam babam uyan evdeşim,
Ülkemde başların yeri bir başka.

Onlar ki bu dünyanın
Çilesini çektiler.
Ülkü denen devlerin
Tohumunu ektiler.