Kemal Doğanay Şiirleri - Şair Kemal Doğanay

Dağların başından turnalar geçti,
Bu kış buralarda durası değil.
Çobanlar yayladan suları içti,
Turnanın yuvası burası değil.

Sonbahar yaylada çiçekler solmuş

Alçaklardan uçma seni vururlar,
Turnam buraların havası başka.
Yediğin kurşunu senden sorurlar,
Turnam buraların havası başka.

Zalim felek bize çengeli attı

Tut ki,
Bütün şiirler bitti
Bütün şairler gitti.
Geriye kim kaldı?

Mum kokulu kadınların
Gül kokulu ellerinden,
Tutmak istesem yeridir

Kars'tan, Ardahan'dan, Dumlupınar'dan
Dağlar geçit vermez çok yağan kardan
Bu gün mektup aldım gül yüzlü yardan,
Tut şu ellerimden bayram edelim.

Yıldızları saydım sabah olmadı

Alın bu yüreği alın ne olur,
Götürün gurbete bırakın kalsın!
Tutun ellerimden tutun ne olur,
Götürün sılaya gurbeti ansın!

Söyleyin anneme burda yalnızım!

Biz Türk Askeriyiz;
Bize ölümde yeter
Ömür de yeter!
Bizim bastığımız topraklarda
Çiğdemler biter
Bizim gezdiğimiz dağlarda

Altaylar’dan çıkıp Tanrı Dağı’na,
At sırtında gelen Ulu Türk benim.
Seher vakti erken Dostun Bağına,
Selam verip giren Ulu Türk benim.

Fırat ile Dicle, Meriç’le Tuna

Türk benim hey! Türk benim.
Tanrı Dağı'nda rüzgar,
Hazar'da esen yelim.

Gözlerinden akan yaşlara bakma
Nehir olup dağ taş içinden akma
Şimşek gibi gökte hızlıca çakma
Türkistan ili'nde büyük zulüm var,