Kemal Doğanay Şiirleri - Şair Kemal Doğanay

Bağrıma saplanmış kanlı bir bıçak,
Gücün yetiyorsa gel de sen çıkar!
Tabip el atarsa çıkarır ancak,
Gücün yetiyorsa gel de sen çıkar!

Yetime sordun mu neden babasız

Nar tanesi, nur tanesi
Annesinin bir tanesi
Evimizin son hanesi,
Ne güzelsin sen çocuğum.

Ne sözünü
Ne özünü
Sevemedim
KARAGÖZLÜM

Ne yüzüne

İçin dışın birlik olsun,
Sevgi bağın kopmasın hiç!
Gözlerine neşe dolsun,
Sevgi Bağı kopmasın hiç!

Haydi çocuk
Durma yürü!
Kuşlar gibi,
Olma sürü.

Gökte yıldız

Türkiyem gözümde tütükçe tüter
Yüce dağlarında bülbüller öter
Yaylalarda türlü çiğdemler biter,
Sevdalı Türküler yakışım ondan.

Sanmasınlar tuzak kurduk,
Bu tuzağı bozacağız.
Demesinler boşa yazdık,
Biz doğruyu yazacağız.

Nazlı yarim gurbet ele gideli,
Sevdan beni ben sevdanı unuttum.
Gurbet elden bize selam edeli,
Sevdan beni ben sevdanı unuttum.

Bekleyip dururum gözlerim yaşlı

Dertli çalmadıysan sevda sazını,
Ne perdeye dokun, ne tele dokun!
Eğer çekmediysen gülün nazını,
Ne dikene dokun, ne güle dokun!

Adem’le Havva’dır bizim atamız

Derin yağmurlara düşürme beni,
İçimdeki hasret zaten sönmüyor.
Aşkın ateşinde pişirme beni,
Gurbete gidenler zaten dönmüyor.

Islak yağmurların tadı kalmadı