Ben şairim sen de şiir,
Seni yazar dururum ben!
Şiirime söz edeni,
Kalemimle vururum ben!
Kemal DOĞANAY
Şiir yazmak benim işim,
Şair olmak ne haddime.
Ağrır durur bazen dişim,
Şair olmak ne haddime.
Kalem elde yazıyorum
Bazen yazım bazen kışım
Ocaklarda hep yanmışım
Havalara aldanmışım,
Derdim yoktur sanma sakın!
Yalınayak başım açık
Yağmurun toprağı
Sarması gibi
İnsanın huzurda
Durması gibi
Takımda yıldızlar
Ak ellere kına yakmış,
Gezer durur Sarı Gelin.
Kulağına küpe takmış,
Gezer durur Sarı Gelin.
Nede güzel gözleri var
Biz davayı satmadık,
Satanlara yuh olsun!
Bozuk maya katmadık,
Katanlara yuh olsun!
Gün olur mevsimler kışa dönerse,
Ben de bu dünyayı satar giderim.
Gönlümdeki yanan ateş sönerse,
Ben de bu dünyayı satar giderim.
Kalmadıysa eğer gözlerimde yaş
Önüme koyduğun bunca güzellik,
Yetmedi sayarım çeker giderim!
Sen de aradığım bütün özellik,
Bitmedi sayarım çeker giderim!
Tur Dağı’na çıksam gürür mü Musa?
Ağladı bülbüller açılmaz güller,
Derdimin dermanı sen de güzelim.
Kurudu dudaklar konuşmaz diller,
Derdimin dermanı sen de güzelim.
Ayaklarım tutmaz gözümde yaşlar
Gittin burdan uzaklara,
Gözlerim hep sende kaldı.
Düşme dedin tuzaklara,
Gözlerim hep sende kaldı.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!