Kemal Doğanay Şiirleri - Şair Kemal Doğanay

Her taraf düşman dolu,
Koru bizi Allahım!
Şeytan kapatmış yolu,
Koru bizi Allahım!

Virüs denilen bela

Hedefine bir ok gibi,
Koşar nazlanı nazlanı.
Haznesinde su çok gibi,
Coşar nazlanı nazlanı.

Kalem olmuş kaşlarını

Gidiyorum uzaklara,
Ölmekte var, dönmekte var!
Takılmadan tuzaklara,
Ölmekte var, dönmekte var!

Zafer için çıktık yola

Bir mübarek Seher Vakti
Çıksak yine ilk sefere.
Dağlar taşlar dile gelse,
Deseler ki; Koş Zafere!

Bahar gelir çiçek açar dalları
Dere tepe uzar gider yolları
Meyveleri boldur sever kulları,
Bir başkadır benim köyüm Karaşeyh.

Çekerek Irmağı altından akar

Ne kahbe Eylülleri
Ne yurda girenleri
Unutmadık Ülküdaş,
Ne de can verenleri.

Yükseklerden uçar Turnanın Şahı,
Huzuru ararsan sen de Kardeşim.
Dünyayı yakıyor Mazlumun Ah’ı!
Huzuru ararsan sen de Kardeşim.

Söğüt meyve vermez dalları kuru

Kan ve gözyaşı dinsin kardeşlik geri gelsin
Mutlu olsun insanlar yüzümüz artık gülsün
Ayrılık yakışmıyor bunu Türkiyem bilsin,
Haydi Türkiyem uyan oyuna gelme sakın
Biz bu yola baş koyduk Kardeşlik Günü yakın!

Yurdumun üstüne güneş doğunca,
Yerler gökler birlik tamam diyecek.
Oğuz,Özbek,Kazak kardeş olunca,
Yerler gökler birlik tamam diyecek.

Yaylada çiçeğim dağda kartalım,
Günden güne eriyorum kar gibi.
Ömür gelir geçer hergün tartarım ,
Günden güne eriyorum kar gibi.

Mevlanın verdiği canı severim