Susuyorum yine boğazımdaki hıçkırıklarla aynaya bakıyorum yüzüm gibi hüznü görüyorum kaç kere gömdüm yastıklara başımı ben yinede geçiremiyorum zamanı zaman yine beni geçirirken bıraktım akışına.
Bu günde benden uzak uçsun martılar uzağı düşleyecek kadar yakın değilim uzağa
Pişmanlık değer katarmış insana karşısındakine uzanamasada uzaktaki yakın yakındaki uzak düşüyormuş aksine
Hüzünleri yüzüme döndürdün aynada gördüğüm hüzündendi yüzüm haykırmak istiyorum içimdeki hıçkırıkları terkederken sen.. sen.. diye başlayıp arkasından gelecek kelimelerimi arıyorum
Aşk mıydı o, aşkımsı bir şey miydi
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi
Devamını Oku
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta