Hep, boş işlerle anılsa da adım
Mühim işler, benim ihtisasım.
En iyi ben bilirim mesela
İt taşlamayı, taş haşlamayı...
Üstelik,
İncir çekirdeğini doldurayazmışlığım da
Sayılamayacak kadar çoktur.
Hem, övünmek gibi olmasın ama
Kalburla taşıdığı suyu,
Havanda dövmek babında da
Elime su dökecek, yoktur.
Cem-i icraatım, elbette bu kadar değil ya
Bazısı da mahfuz kalıversin bari.
Eh, ürküttüğüm bilimum kurbağa da
Hakkını, helal ediversin gari.
Adım, hep boş işlerle anılsa da
Pek de ümitsiz vaka değilmişim;
"Islah olabilir, felah bulabilir." diyorlar.
Onmaz, adam olmaz değilmişim...
Ama kelimeleri azat etmeliymişim, evvela.
Bırakmalıymışım, kelimelerle oynamayı.
Ve şiiri boşamalıymışım mutlaka;
İcbar edilmeliymişim hem, dokuz talaka.
Kıvıramıyormuşum zaten, yazmayı.
Peh, dımdızlak kelalaka!
Sam üstünde dakdağan, bur keline vazmayı...
18.11.2026
Yanık bir türkü yak
Hüznünden kainat ağlasın
Beni anlatsın
Sen ol nağmelerde
Yankılansın dağ doruklarında




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta