Hep, boş işlerle anılsa da adım Mühim işler, benim ihtisasım. En iyi ben bilirim mesela İt taşlamayı, taş haşlamayı... Üstelik, İncir çekirdeğini doldurayazmışlığım da Sayılamayacak kadar çoktur. Hem, övünmek gibi olmasın ama Kalburla taşıdığı suyu, Havanda dövmek babında da Elime su dökecek, yoktur. Cem-i icraatım, elbette bu kadar değil ya Bazısı da mahfuz kalıversin bari. Eh, ürküttüğüm bilimum kurbağa da Hakkını, helal ediversin gari. Adım, hep boş işlerle anılsa da Pek de ümitsiz vaka değilmişim; "Islah olabilir, felah bulabilir." diyorlar. Onmaz, adam olmaz değilmişim... Ama kelimeleri azat etmeliymişim, evvela. Bırakmalıymışım, kelimelerle oynamayı. Ve şiiri boşamalıymışım mutlaka; İcbar edilmeliymişim hem, dokuz talaka. Kıvıramıyormuşum zaten, yazmayı. Peh, dımdızlak kelalaka! Sam üstünde dakdağan, bur keline vazmayı... 18.11.2026
Sadi AtayKayıt Tarihi : 18.11.2026 23:27:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!