Ruhunun Alnından Öpüyorum Şiiri - Sadi Atay

Şiir Yarışması
Sadi Atay
228

ŞİİR


4

TAKİPÇİ

Ruhunun Alnından Öpüyorum

-Pembe Gözlüm’e-

Kim demiş ki uzağındayım?
Aç gönül gözünü…
Bak işte yanındayım.
İstesem ellerini de tutarım ya…
Kendimi tutuyorum.
Varsın, biraz daha özlesin ellerim ellerini…
Varsın, sonraya kalsın avuçlarını öpmek.
Şimdilik emeğinden öpüyorum…
Sıcacık şefkatinden öpüyorum.

Ama ah şu dudakların!
Goncaların hasedi…
Goncaların gıptası dudakların.
Öptüğümde yakan…
Öpmeyince yandığım dudakların.
Gam değil;
Öpmediğime yanarım.
Ama engel olanı yakarım
Ki şimdi sözünden öpüyorum…
Sözünün süzüldüğü özünden öpüyorum.

Ya gözlerin!
Gözüm gibi baktığım…
Gözümün içinde sakladığım gözlerin.
Kahvenin en tatlısı gözlerin.
Kâh elâya çalan…
Kâh pembeden çalan gözlerin.
Sonraya kalsın öpmek ama…
Kırk yıl hatır feda olsun her bir yudumuma…
Kahve gözlerini yudumluyorum.
Sadece elâsından, pembesinden değil…
Gözünün nurundan öpüyorum.

Uzağında olduğumu söyleyenler…
Yalanlarında boğulsun.
Onlara inat işte;
Öpüyorum… Öpüyorum.
Ama meltem sanıyorsun ya sen;
Tenini çepeçevre saran şu tatlı sıcaklığı…
Gülüyorum.
Tamam… Vazgeçtim tamam.
Şimdilik borcum olsun…
Borcumu ödemek ahdim olsun.
Ama öpmeden bırakmam
Ki canım bildiğim canından öpüyorum.
Ama öpmezsem yaşayamam
Ki ruhunun alnından öpüyorum.

14.02.2012

Sadi Atay
Kayıt Tarihi : 14.2.2012 01:09:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Aysel Ayazma
    Aysel Ayazma

    Öpülesi ruh...

  • Cevap Yaz

TÜM YORUMLAR (1)