Renğarenk ışıkları olan sokakta, belki de en kara. İnsanım.!
Sevda rüzğarlarında üşümüş rotası ezilmiş duyğulardayım
Sana unutkanlık hastalığına bulaşmış bir enkaz bırakıyorum...
Şimdi
Söndü ışık
Sustu dudağımdaki sen çalan ıslık.
sen
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta