Renğarenk ışıkları olan sokakta, belki de en kara. İnsanım.!
Sevda rüzğarlarında üşümüş rotası ezilmiş duyğulardayım
Sana unutkanlık hastalığına bulaşmış bir enkaz bırakıyorum...
Şimdi
Söndü ışık
Sustu dudağımdaki sen çalan ıslık.
sen
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta