Kebîr Şiiri - Aykut Kınay

Daldın yine, ne bakarsın?
Kaf Dağı’na düşmüş gözün.
Hangi dile kandın bugün?
Gelse sırdaş, kaçar düşün.

Hûd Hûd uçsa, kanat çırpsa,
Ak yazmaya boncuk dökse,
Şu başına kına sürse,
Koş, boynuna satır getir.

Aşk olsaydı saz türküsü,
Şeytan söyler, meşk olurdu.
Sen kendini kul sanırsın,
Ver kavalı da duy kebîr.

Olma karga, leşe konma,
Şahin görse güler sana.
Şu gölete döküp bozma,
Bir nefeste ödün şişer.

Ne acayip deve deme,
Pişman eder seni cüce.
Her yediye sayı deme,
Yüzün birden teke döner.