Kâşif Şiiri - Aykut Kınay

Mahzun olma, ayna döner,
Elbet biter bunca keder.
Bazen sınar gam-ı kader,
Biz bilelim, Hakk’tır kâfi.

Kalem yazar, silgi bozar,
Yazgı yürür, menzil aşar.
Ak gelince kara kaçar,
O köprüye sokar bizi.

Yedi kule, kara zindan,
Sonuncusu gusül suyu.
Şerbet kaynar, akar başa,
Şu dünyada kuru kalma.

Arınmadan çıkma sakın,
Ülper olsan yoktur fayda,
Nice yiğit düştü, yandı,
Ben Kâşif’e keşfi sordum.