Münevver... Münevver! Uzat ellerini gidelim
Gidelim diyordum... Gidelim! Hiç durmadan.
Yaşımın küsuratı otuzlardaydı tutunamadım.
Taksi, karpuz, seyyar... Aranırken tek tekçiler
Evlen dediler Sami! Evlen...
Boğazından bir lokma gecsin,
Yirmisinde donup kalmış ruhum kime ne
Münevver'in gözlerine baktım bir de...
Bir de rüyama girdi eşsiz nefesiyle
Çiçekli çikolatalı binbir hazırlıklar...
Söz keseceklermiş bana, vay anasına...
Gecesine kaçtım bende zamane İstanbul'un.
Türbe türbe gezdim Münevver'e
Kayıp diye adım çıkmış caddelere yollara...
Takvimler,mevsimler, güneş, ay...
Allah affetsin, Allah affetsin! Hak getire
Münevver?
Münevver!
Eyüp Sultan'da gözlerim kamaşıyor yine
Yüzündeki eşarptan değil gözlerinden tanıdım.
Utansamdan o kaybolmuş hallerimden
Münevver... Münevver! Uzat ellerini gidelim
Gidelim diyordum... Gidelim! Hiç durmadan.
Elleri yüzüne kapanırken gözlerime baktı
Sami...Sami dedi, bu defa, ben anladım
Yıllar sonra dualarımda Münevver'e karıştı ya
Gelecek gibi oldu, Münevver yine kayboldu...
Kimin bedduasıyla koptuk birbirimizden
Seninle hangi duada kavuşacağız
Hangi secde günahlarımı bağışlatır sana
Yine Münevver, yine dualar, yine hayaller...
Vay anasına... Ulan! Vay anasına
Bana derler; Ayık Sami
Arkamdanda konuşurlar;
Fıçıyı içse devrilmez derler...
Ben çoktan devrildim onlar bilmezler
Alper Tunga 3
Kayıt Tarihi : 7.10.2026 02:15:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bağışla lütfen...Sana gelmemek değil sessizliğim, Hikaye; Saimi abinin hikayesi ve hayal ürünüdür...



