Yüzyıllar önce kaybolan sevgiyi aradım,
Suçluyum, insanlarca yasaklanan duyguyu aradım;
Sevgi güneş dedim, parlaklığına, yüceliğine kapıldım.
Zaman geçti, güneş battı, yıkıldım.
Anladım, o zaman sevgi ölmüştü,
Kalpsizin biri onu gömmüştü.
Kazdım kabristanları, tozlaşmış kemikler gördüm,
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta