Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
sevmek ..kaybettirir..ta ki..ölünceye dek..anlamlıydı,tebrikler Sayın Abanoz,saygılarımla.
BUNDAN 25-30 YIL EVVEL, YANİ VUCUDUNUN ATOMLARI HENÜZ KAİNATTAN TOPLANMAMIŞKEN, RUHUN SIRA BEKLERKEN GELİŞ İSTİKAMETİNDE....
RADYOLARDAN BİR ŞARKI MIRILDANIRDI SANATCILAR....
'...KADEHİNDE ZEHİR OLSA BEN İÇERİM BANA GETİR.
DUDAKLARIN MÜHÜR OLSA BEN AÇARIM BANA GETİR
BENİ BİTİR SEN TÜKENME
RUHUNDAKİ SANCILARI KALBİNDEKİ ACILARI
ÇEKİNMEDEN BANA GETİR
BENİ BİTİR SEN TÜKENME...'
BİLMİYORUM O KADAR İÇTEN OLABİLİR MİYİM AMA BENDE AYNI MISRALARLA CEVAP VERMEK İSTERDİM BU DALGALI DENİZİN ŞİİRİNE..
YALIN HALİDİR BİR RUHUN BU ESER....DİYECEĞİM DE KARAMSARLIĞI KALDIRIRSAN YÜREĞİNDEN..
KAZANMA KUŞAĞINDA YÜRÜRKEN KAYBETMEK OLMAMALI.....
SEVGİLER.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta