Ezen ayaklara direnirken
Kendimi başkalarının gözünden seyretmeyi bıraktım
Gülüyorum
Çektiğim acılara karşılık
Ayakları yere değmiyordu
Cebi dolu kanguruların
Şimdi en açık renginde gözlerin
Şimdi benimlesin tüm kaygılardan uzak
Anlatılmaz bir şey var aramızda hazin
Şiir gibi bir şey seninle yaşamak
Bulutsuz bir gökyüzüdür güzelliğin
Devamını Oku
Şimdi benimlesin tüm kaygılardan uzak
Anlatılmaz bir şey var aramızda hazin
Şiir gibi bir şey seninle yaşamak
Bulutsuz bir gökyüzüdür güzelliğin




Ne çok "ters köşe hali!"
Bir zamanlar "Acıların Kadını" diye anılanlar vardı...
Gıdası demek ki acıydı..
Oradan besleniyordu
Ve çok da satıyordu "arabesk!"
Şimdi mi?
Benzer hallerin artık gerçeğini yaşıyoruz..
Yaygınlaşıyor git gide yoksunluk!
Üstüne zevk alanlar da çoğalıyor...
Irmaklar bir bir "kururken..."
Yatağını terk ederken..
İnsan nasıl sıyırsın kendini!
Kaydıkça, kaybettikçe kazandığını sanıyor "kuru kalabalıklar..."
Çok beğendim..
Tam bir "derya" idi şiir..
Tebrikler Önder Bey, Kardeşim....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta