Kavli Leyyin Şiiri - Kevser Kılınç

Şiir Yarışması
Kevser Kılınç
34

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Kavli Leyyin

Ne bir fırtına tanımlar sendeki beni,
Ne de girdaba mahpus kadırga.
Eler mi taş kalpleri sonsuzluk eleği,
Bitmez tükenmez ahlar dergâhında.

Avazım bozarsa bin yıllık sükûnet orucumu,
Senin var olan her şeyle yok olduğun gündür.
Denizde susarsa sahrada susamayan adam;
Donup kalmış zamanın kanını içen sülündür.

Fizan’a da gistem, Semerkant’tan da geçse yolum,
Senin yaldızlı gönül atlasına uzağım.
Kim bilir, yolun sonundayım ya da yol benim sonum,
Ben ki garklar sahnesinde cılız bir tuzağım…

Sinene vuran yankı, sesten boşalan akis,
Hepsi son yutkunuşlarımın tıkayışı nefesimi,
Kızıla çalan güneş ve kızılı örten bir sis;
Hengâmesi yüreğimde süren bir garp perdesi.

Gaipten de olsam, garipten d eben;
Zamiriyim, her noktası silinmiş cümlenin.
Süveydası nura batırılmış bir ten;
Ve sana verebileceğim tek şey kavl-i leyyin

Kevser Kılınç
Kayıt Tarihi : 10.5.2013 21:55:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!