Ben her duygulandığımda kendi duygusuzluğumla vuruşan, Kendi yüzümde ki yansımasında aynalara bakarak hiç bir beynin aklına gelmeyecek sorulara cevap arayıp da bu bastonlu gençliğini tenha bir köşeye sıkıştıran,
Çok emin güvensizlikler içinde uyku sorunu yaşayan
Kimsesiz bir savaşçı olup geldim kendi üzerime...
Vuruyorum sabahlara kadar suretime.....
Hep kendi tokatlarımda kızardı yüzüm.
Belki de bu yüzdendir hiç bitmeyen hüznüm
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta