Yazgım buymuş, fermana boyun eğdim.
Ama bu sessizlik, ecelden daha vahim.
Ben isyanı değil, derdi dile getirdim.
Ey kâtip, bu mürekkebin sahibi kim?
Kâtip sustu, mühürlendim o ana.
Anladım ki kalem, senin iradendi.
Çileyi koklayıp gül niyetine
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime
Devamını Oku
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta