Islak hayallerimin ardından bir hışımla çıktım sokağa.
Gözlerimi kararttım, dudaklarımı sıktım haince
Sessiz bir gecenin kapısını aralayıp, başladım koyu yürüyüşüme.
Her anın senin yanında ne kadar tatlı olduğunu,
Her gülüşünün beni nasıl titrettiğini
Yağmurun göz yaşlarımla birleştiği an anladım.
Hava soğuktu ama seni düşünmek bile ısıtıyordu içimi,
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta