Kasım Usta Şiiri - Ömer Tural

KASIM USTA

Dedesinden miras ustalık geni,
Kemiğe, ağaca hükmeder eli.
Kendi çizerdi o değirmenini,
Sanatı tarihten farksız gibiydi.

Çelik namlularda Dursun Onbaşı,
Manda boynuzundan sabır nakışı.
Torna, yayık, fıçı, çatı tepeşi,
Taşa can verip de yürütür gibiydi.

Demiri ısıttı, ağacı büküp,
Ağır yükleri de sırtına döküp,
Riyakâr dünyanın harcını söküp,
İnsanı aldatmayı beceremedi.

Hile bilmedi ki yürüsün yolu,
Ne bir adım öte, ne hırsla dolu.
Doğrulukla geçti ömrün okulu,
Arpa boyu yolu kâr sayamadı.

Şimdi kovanların dizili durur,
Bal tutan parmağı yalamaz gurur.
Karagöl insanı gurbeti vurur,
Böyle komşulukla yaşamak güzel.

Ömer Tural. Kasım Ağbime Allah Rahmet eylesin. Mekanı cennet olsun.

Moderatöre Bildir 5.176.142.197 (?)