Ehl-i zâhir fehmedemez, dilde pinhân sırrıdır,
Sırrı mahrem eylemek bil, kalb-i cihânın sırrıdır.
Hakk'ı bilmez nâ-ehiller, zâlim sanır bî-çâreyi,
Ta'n-ı nâdân âşıka bil, Hak'tan ihsânın sırrıdır.
Söylemekten fâide yoktur, sağır kalbe eğer,
Zulme karşı susabilmek, ehl-i irfânın sırrıdır.
Gülşen içre hâr olup hep, kalkan olmak güllere,
Zâlim olmak sûretâ bil, ehl-i vicdânın sırrıdır.
Tîğ-i bühtân ile kalbi, pâre pâre olsa da,
Dönüp ah eylememek bil, kâmil îmânın sırrıdır.
Vazgeçip alkışlarından, şu yalan dünyanın hep,
Uzlet içre Hak'la kalmak, şâh u sultânın sırrıdır.
Zemzeme, sen sırrını dökme sakın nâdânlara,
Dildeki ağır sükût bil, rûz-ı mîzânın sırrıdır.
Kesret içre tâc giyinmek, gâfil insânın sırrıdır,
Uzlet içre Hak'la kalmak, şâh u sultânın sırrıdır.
Kayıt Tarihi : 17.11.2026 23:17:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!