ne kadarına alışıksın kuşları seyrederken ölümü düşünmeye,
hiç uğruna yaşanılmamış
başka bir baharın içindeki o derin sessizlikte kıvrılan
yalnızlık kadar sancılı ağrılarla uyanmak varken sabahları...
anlamlara yüklenmesi beklenenler çoktan kendilerine bile küsmüş,
hiç yalvarmadan kaç kere uçurumlardan düştünüz ki
düşerken yalvarmayı seçtiniz.
işte sana geliyorum
yumuşakbaşlı rüzgarların kanatlarında bir yer bul bana
suyun ışıltılı sesleri aksın bir yanımızdan,
bir yanımızı defneler sarsın...
demir kollarının yumuşaklığında uyanayım sabahları
zeytin ağacının gözlerinde büyürken bir çekirdek
Devamını Oku
yumuşakbaşlı rüzgarların kanatlarında bir yer bul bana
suyun ışıltılı sesleri aksın bir yanımızdan,
bir yanımızı defneler sarsın...
demir kollarının yumuşaklığında uyanayım sabahları
zeytin ağacının gözlerinde büyürken bir çekirdek




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta