Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
üstad şiirin ilk kısmı bana göre anlamsız laf kalabalığından ibaret, asıl şiir son bölümde başlıyor, dikkat edilirse soyut şiire bir eleştiri var şiirin ilk bölümünde ve genel üslubumdan çok uzak, ikinci bölüm ise benim savunduğum sade şiir üslubunu yansıtıyor.......
gereksiz uzatilinca siir siirlikten cikmis.
siirin kalbi beni anlar mi, beni tanir mi, beni görür mü kimse.
ama ordan cok uzaklasmis.
...........f.s.m
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta