1981... miadı ne kadardır bilinmez...
Yapma dediler bana, konuşma
Karşı kıyıda ateşler yanıyordu, deniz sakin.
Yağmur hazırlığındaydı kalbim.
“Yağmurlar, tetikler hüzünleri; bazen de hüzünlerdir katili gözbebeklerinin.”
Bağırdım: var mısın söyle?
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Çok beğenilesi bir çalışma, tam puan, tebriklerimle saygılar...
Tek kelimeyle harika....üstüne söyleyecek söz bulamıyorum.....
Sokaklar, yalnızlığı övdükçe
Maharet kazandı adımlarım vakitsiz yağmurlarda
Oysa beni kurtaracak sığınağı yakmıştım ilk.
“Dünyayı kurtarmak için belki de ilk yapılması gerekendir bütün sığınakları imha etmek.”
ÜRETEN GÖNLÜNÜZ HİÇ SUSMASIN DİLEKLERİMLE
'Bulanık resimlerde saklıysa eğer aranan yegâne sır' bu eserinizle gün yüzüne çıkmış oldu...
Kaleminiz daim olsun. Başarı dileklerimle...
yüreğine sağlık ....
.'Oysa beni kurtaracak sığınağı yakmıştım ilk.' diyorsun...
sığınaksa eğer emin ol yanmamıştır...öyle çabuk yananından bir sığınak seçmez insan kendine.:)
güneşin heran aydınlattığı bir ömür dileğiyle...
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta