Karıştı Aklım Şiiri - Kasım Kobakçı

Gözlerim daldı derin uykuya,
Bıraktı beni sessiz kuyuya,
Karıştı aklım o temiz suya.
*
Bana bakıyor sessiz bir adam,
İçimde dolup taşıyor hep gam,
Silinip gitmiş bendeki yaşam.
*
Saatin çarkı vurmuş kafama,
Yara açmış en eski safhama,
Keder eklenmiş garip ahıma.
*
Odanın içi serin mi serin,
Bakışlarım çok ağır ve derin,
Burası artık benim son yerim.
*
Bana uyu der yavaş bir sesle,
Ruhumu sarar garip hevesle,
Uçup giderim sıcak nefesle.
*
Düşüyorum bak dipsizdir kuyu,
İçimden akar zehirli suyu,
Değişir elbet insanın huyu.
*
Zaman durmuş bak, buz gibi anla,
Damarım atar zehirli kanla,
Korku büyüyor bende zamanla.
*
Sözleri, keskin kılıçtan beter,
Gözümde tüter eski gün, yiter,
Bitmez bu rüya, dert bana yeter.
*
Geçmişin izi silindi birden,
Kurtuldu ruhum o ağır kirden,
Yeniden doğdum sanki nehirden.
*
Işıkları kör eden bir fener,
Ruhumun içi dışına döner,
İçimdeki od yavaşça söner.
*
Bilinçaltımın kapısı açık,
Karanlık sırlar etrafa saçık,
Bütün korkular içimden kaçık.
*
Siyah giyimli yabancı kişi,
Akla ziyandır onun bu işi,
Bırakmaz beni o gizli dişi.
*
Uyu diyerek fısıldar bana,
Dönerim sanki cansız bir cana,
Kaderim bağlı garip insana.
*
Saatler geçip zaman büküldü,
Gözümden yaşlar yere döküldü,
Ruhum bedenden sessiz söküldü.
*
Aklım uykuda bedenim uyan,
Var mı sesimi uzaktan duyan?
Bu garip hisse benimle doyan.
*
Söylediği söz aklımda kaldı,
Bütün irademi elden aldı,
Görenler beni delirdi sandı.
*
Zihnimin içi bomboş bir oda,
Boğuluyorum karanlık suda,
Bırakmaz beni böyle uykuda.
*
Soğuk elleri yüzüme değer,
Başıma gelen karanlık meğer,
Her şeyi silip atarmış eğer.
*
Sonunda bitti bu garip seans,
Bana verilmez artık yeni şans,
Ruhumda koptu ölümcül bir dans.
*
Uyandım birden gözlerim açık,
Zihnimin içi birazcık kaçık,
Sanki odada her yer apaçık.