Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Tebrikler az geken bir hususa dokunmak isterim
Kisa tutmaniz siirkerinizi dahada cekici kiliyor
Ana ruhta bir huzun seziliyor
Sonra incitilmeye degil sevikesi ruha isaret var fakat
Sakin kaybolmayin var olun dolu dolku renk renk isildayin evrennin icinde han gecekeyin gok yuzu girumunde yikdiz yıldız gi=unun sevgiker ve sekamkar sunuyirum
Ne guzek ettiniz yaznakla siz yazin efendim.
Dili yuksekten yasanmislik degilmidir iste delili
Şiir dili çok yüksekti
.....r
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta