Yine uykusuz çıktım sabahlara,
Sabahlarım ayni sabahlar, acılarım ayni acılar,
Ne bir eksik, ne bir fazla,
Yarama yine tuzlar basmış bir ayni zalim hasret,
Uyanıp seni yine bulamamak ne tarifisiz bir acı,
Ayrılığına katlanmak ne acı, batmayan güneşler altında,
Yıl üçyüzaltmışbeş gün çekip durmak ayrılığını,
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
