Tükenen ömrüme sessizce ağlarım,
Yüreği yakmaya kararlı değilim,
Her gece kendimi bin kere dağlarım,
Bir ömrü yıkmaya kararlı değilim.
Buzlara yazılmış düşlerim eridi,
Ama hasret közü içimde diriydi,
El dediklerinin sözleri kiriydi,
Seni bırakmaya kararlı değilim.
Savrulan yalanlar hakikati boğdu,
Geceler boyunca vicdanım da soğdu,
Dön dedin, içimde yine bahar doğdu,
Hak yoldan çıkmaya kararlı değilim.
Çürük sandığın şu sevdanın gemisi,
Taşıdı yıllarca yorgun ikimizi,
İnat zehirledi bütün sevgimizi,
Bu zehri ekmeye kararlı değilim.
Dağları aşarken hep el ele durduk,
Gururun uğruna kalbimizi kırdık,
Kaybettik ne varsa, geç farkına vardık,
Boynumu bükmeye kararlı değilim.
Dünya fânîdir de, kibir de kalmıyor,
Kin tutan gönüller huzuru bulmuyor,
Sevda yük değil ki kenara konmuyor,
Ondan el çekmeye kararlı değilim.
Affın en güzeli hep yürekten doğar,
Kırılan dallarda yine de gonca var,
Ayrılan sevenler biraz eksik yaşar,
Kalbimden sökmeye kararlı değilim.
Gel, gururu değil, sevgiyi seçelim,
Küllenen ateşi birlikte eşelim,
Ayrılığı değil, sevdayı biçelim,
Sana yad bakmaya kararlı değilim.
Mahmut Kasapoğlu
Kayıt Tarihi : 16.11.2026 20:34:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!