kitap heyecanlarıyla dağıldı ev
kararık odada unuttuğum sesim
hala seviyor seni...
ölü kuş portreleri çiziyor uykum
uyanınca bir göçten kurtuluyorum sanki
bir ömür oluyor sana yeniden muhtaçlığım
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta