Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
İçerde çaresizim de
Çaresiz olduğumu anlar
Birazdan çalar telefonum
Muhakkak arar
Bırakır mı beni
Kendi halime
Bu karanlıkta
Uzanır elime
Beklerim bu yüzden
Hiç sıkılmadan
Onsuzda olsa
Geçer zaman
umut kesilmez belki arar
güzeldi kutlarım
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta