Alsancak garı'na devrildiler
Gece garın saati bela çiçeği
Hiçbir şeyin farkında değildiler
Kalleş bir titreme aldı erkeği
Elleri yırtılmıştı kelepçeliydiler
Çantasını karısı taşıyordu
Devamını Oku
Gece garın saati bela çiçeği
Hiçbir şeyin farkında değildiler
Kalleş bir titreme aldı erkeği
Elleri yırtılmıştı kelepçeliydiler
Çantasını karısı taşıyordu
Hayatı dolu dolu geçmiş,yaşamış sayarken kendini,birgün herşeyin ne kadar boş olduğunu anlatıveren,gerçek dopdolu olanın ne olduğunu görüverdi.O gün yeniden doğdu.Pervasız, kelle koltukta biriydi aslında ama korkak mı korkak, karınca mı ezdim diye ardına bakan biri oluverdi birdenbire.Hayatın ne olduğunu anladı anlamasına da kendisi için yaşarken bıraktı kendisi için yaşamayı. Artık başkaları için yaşıyor.Hayat bitti.Onlar mutlu olsun.Arada isyan ediyor, aslında hep isyan ediyor,bazen kendi için ...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!