Karanlık Terör Şiiri - Kasım Kobakçı

Ey Ulu Yaradan, gazabını sal,
Ateş çemberinde, yavruları gör,
Obalar ağlarken, şahit taş ve dal,
Son bulsun, yıkılsın karanlık terör.
*
Obanın bağrında, sızlar toprağı,
Kurusun, dökülsün şerrin yaprağı,
Dağılsın pusunun, kanlı tuzağı,
Son bulsun, yıkılsın karanlık terör.
*
Meydanda harlandı, yasın ateşi,
Biz yandık, kavrulsun zulmün her eşi,
Görmesin hainler, doğan güneşi,
Son bulsun, yıkılsın karanlık terör.
*
Vadide yankılar, vurulan çanlar,
Toprağa döküldü, o suçsuz kanlar,
Korkuya kapılsın, pusu kuranlar,
Son bulsun, yıkılsın karanlık terör.
*
Oymaklar elinde, yükselsin sancak,
Birlikte ant içsin, her soy her ocak,
Korkudan arınsın, her köşe bucak,
Son bulsun, yıkılsın karanlık terör.
*
Ruhlara pürateş, çelikten cevher,
Gözeten adınla, yıkılmaz siper,
Diyara, değişmez kıl bizi rehber,
Son bulsun, yıkılsın karanlık terör.