En çok karanlık yerlerde yürümeyi severim ben.
Niye biliyor musun?
Ancak o zaman, aydınlıkta mecbur kaldığım,
Perdelediğim o sahte gülüşmelerimi bırakıp,
Doyasıya somurtup içli içli ağlarım ben..
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bir çocuğun babası tarafından
istediği halde almadığı şey için
takındığı tavır gibi bir şey olmalı.
GÜZEL BİR TESPİT
TEBRİKLER SAYIN ASLAN
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta