Herkes bir gün kalırmış elbet yalnız.
Pek derbeder bir ozandan öğrendim;
Her birimiz aslında karanlığız.
Yanıp kül olan meşale gibiyim.
Seraser umutsuzum insanlardan,
Doğmasın güneş, kaskatı yüreğim.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta