Hafif yağmurlu ılık bir gece,
Üzerinde haki yeşili koyu bir elbise,
İçimizde coşkun ırmaklar misali neşe,
El ele vermiş yürüyoruz karanlığı deşe deşe,
Karamürsel Allah için bırak beni sen söyle ,
Reva mı yıllar sonra bu olanlar bize.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta