Karagöz perdesi Şiiri - Ramazan Danış

Bu sefer de karavana...

Pişmanım, hâkim bey!

Devenin zoruna gitse de,
kervanı eşeğe çektirmek...

Eşekten kervan olursa da,
bekleme deveden başı çekmek.

Huzura çıkıp, göz ucuyla kıyısından baktım.
Beş bin boş koltuk varken,
bir koltukta beş kişi gördüm.

Sarhoşlukları bir yana,
bir yanda mesleklerini, bir yanda benliklerini bırakıp,
kusmuklarını karıştırıyorlardı.

Korktum; imamı kibirle kaplanmış gördüm.
Doktor dedik, “Kral benim!” narasında, tehditte.
Köşkü’nden avukatı, ortağı şeytan indirmiş.
Koltuktaki iyi oynarsa, para cebe inermiş.
Vergi defterli hırsızlar ile sahibini kol kola...

“İşini meslek edenlere rastladım.

Her işin bir ilmi var amma,
bizi ilmin ehli kurtarır.

Niyeti kandırmak olanlar,
iyi bilirler hileyi.

Unutturup göstermezler arkadaki sahneyi.
Arkada onlar çalarken,
sana da izlettikleri...

Ramazan’da sakıza fetva veren hocacığı,
KARAGÖZ’ün gölgesinin yansıtıldığı perdeyi.”