Karagöl'ün ufukları Şiiri - Ömer Tural

KARAGÖL’ÜN UFUKLARI
(Karagöl Köyü Grubu Adına)

Dağların koynunda bir yurt kuruldu,
Toprağı sevdayla yoğruldu kaldı.
Yollar parke oldu, izler düzeldi,
Karagöl yeniden doğruldu kaldı.

Yağmur iner dağa, sel iner dere,
Menfezler yapıldı yol verdi yere.
Emeği geçenler yazıldı yere,
Köyümün kaderi yoğruldu kaldı.

Tarihi eskidir, izi derindir,
Nice yiğit geldi geçti yerindir.
Kimisi gurbetten döner yârindir,
Hatıra hatıra doğruldu kaldı.

Dağları dumanlı, ovası geniş,
Yazı serin olur, kışı biraz diş.
Coğrafya bağrında saklar her iş,
Karagöl sabırla yoğruldu kaldı.

Beşeri yapısı birliktir özü,
Sofrası açıktır, merttir sözü.
Giden de unutmaz köyünün yüzü,
Sevda bu köyde de doğruldu kaldı.

Bir başka yönü var dillere destan,
Kalemler buluşur uzak ve yakın.
Dünyanın her yerinden gelir nice can,
Şairler burada doğruldu kaldı.

Edebiyat ile açıldı ufuk,
Bir köy ki gönüller eder ona yolculuk.
Sözün otağında kurulur soluk,
Karagöl şiirle doğruldu kaldı.

Tural der: köyümün adı bir destan,
Geçmişi onurla doludur inan.
Yolları yapılır, yarını ferman,
Karagöl ufukla doğruldu kaldı.

Duyguların şairi Ömer TURAL

13, 03, 2026