Rüzgarlar , el ele gezdiğimiz o sahile vuruyordu
Beraber oturduğumuz bank yeşildi şimdi
Güneş daha yalnız doğuyordu sabaha
Ayrıldığımızı unutan çiçekler umutla açıyordu.
Geri döndüm, anılarda döndü bana
Hatıralar doğmak istedi acılarıyla..
Şuan yürüdüğüm kaldırımda ikimizin ayak izleri duruyordu.
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta