Raylar aynı hizada uzayıp giden
Sevenleri bazen ayırıp bazen birleştiren
Her gün bu yolda durmadan gidip gelen
Sevdiğim sana emanet bahtım gibi, kara tren
İzmit garından her sabah kalkar İstanbul a
Her sabah bir ağrı saplanır tam bağrıma
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta