el uzanır yılgın yılgın, kör gökyüzüne, ister ki kessin kendini, kan aksın güzüne
altında karaltılar kıpırdar, bilmem kaç ayak, üşür bir yanı hani, sızıdır ağırdan kesen
kar sevilmez, kışın bağrı aşıkken, sızlamaz bacak yoktur, kendi yürüyemezken
nesi varsa donar, yüzü dönükken, akmaz kimseye el gibi, ne de bıkar gölgesinden
nisan kaçar açık yaralardan, çekilir gri perde, perde keskinliği ince, elleri hafif gece
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta