Kar taneleri bekliyor ,amansız yüreğime
Tanelerin sesi berrak
Ruha oturduğu kadar denli
Yürümek istiyorum ,sessizliğin derinliği kadar
Kargaşadan uzak, nispetten mi.. terk edercesine
Karartılmış beyazlara, uzak hayat
Ümitler belki ırak, insan insana kıymalı mı..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta