KAR GİBİ ERİYORUM
Halimi arzedeyim kuduretli beyime,
Karanlık sokaklarda elemi dürüyorum,
Yıldızlar hükmediyor, sahiplenmiş beyine,
Afakanlar basıyor, hayalet görüyorum.
Sama maruz kalarak, kuruyunca güllerim,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta