Şimdi o unutulmuş bir adada, güneşin batışını seyrediyor
Romalılardan kalma bir kilisenin girişini temizliyor saçlarıyla
İsa peygambere özeniyor, çarmıha geriyor kendini
Acı çekmeye dair ne varsa boğuyor gözyaşlarında tüm hüzünleri
Teni değişik, bakışları değişik, saçları karışık, gözünün kenarında ben olan tanımdığı bir kadına aşık oluyor
Aşık oldukça ağlıyor, ağladıkça, tek kişilik tiyatrosunda intiharının son repliklerini yazıyor.
İki nefes arası, iki nota arası, tüm yalanların ortasında, yüzünü tanımadığı şeytan düşleri çiziyor tuale
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta