Kanser Şiiri - Ömer Yücekaya 2

Dr Işın’a

o 105 nolu hastane odasında
lambadan süzülen cin gibi nasıl
devleşmiştin gözümüzde

onca ameliyattan kalan dikiş izlerini
çocuklar görmesin diye
nevresimlerin altına saklarken
nasıl anneydin…

damar yolu açılmış o narin bileklerinle
yalın kılıç beklerken ölümü
bir orduya kafa tutan
korkusuz savaşçılar gibi
nasıl mağrur
nasıl asildin

biz sende gördük
nasıl bilek güreştirilir acıyla
sende gördük
gözünün içine baka baka
nasıl meydan okunur ölüme

sende gördük
iki mars bir düz edip Azrail’i
nasıl konulur koltuğunun altına tavla

bazen
kemoterapi vurgunu saçlarına
flu bir hüzünle bakar
içten içe yanan bir orman gibi tüterdin

bazen de
arabesk bir kahkaha atar
korkuturdun ölümü

bir deri bir kemik kalmış
küçük bedeninle
zafer kazanmış o mağrur komutanlar gibi
omuzlar üstünde
süzülüp gittin kara toprağa

ölüm tarihini yazdırmadın mezar taşına
ölüm Allah’ın emri
öldürdün ölümü Işın abla