Kalbim Şiiri - Ömer Yücekaya 2

kalbim…
kuş uçmazım
kervan geçmezim

onca umarsızlığa dudak büküp
vitrinde gördüğü oyuncağa heveslenen
mızmız çocuğum

psikopat mısın oğlum sen
ateşi gördüğün halde
ateşe koşuyorsun
sen ölmeyi
bayılmak mı zannediyorsun

kör bıçaklar gibi aşka bilenip
hep namlunun önünde durur gibi sevdin
yaralarına derman ararken
hep yeni yaralar açtın kendine
söyle
ne geçti eline

ah uzak yollara meyilli
yorgun seyyah
bak herkes gitti
masa dağıldı
dımdızlak bir başına kaldın
vazgeç artık vazz geçç…

doğduğu nehre ölmeye gelen
kızıl somonlar gibi
can havliyle
yüzme aşkın kanlı nehirlerinde
yanılıp yenilip te
o iğneli fıçıya bir daha girme

ahanda şuraya yazıyorum

o ahmak ıslatan yaz yağmurunda
bir kez daha ıslanırsan
Antideprasan zehri ile yine tir tir titrer
kırk yıllık düşmanın gibi
yine kendine bıçak çekersin

kalbim...
deli fişeğim

boş ver aşkı
boşş verr lann
sen aşksızda güzelsin.